Δεν έχω αποκηρύξει το ai, καθώς μια στο τόσο μπορεί να ρωτήσω κάτι που χρειάζομαι στο Leo του Brave. Ωστόσο, η ενσωμάτωσή του σε όλα και η μαζική του, αβίαστη χρήση με έχει ενστικτωδώς τρομάξει και νιώθω να αλλάζει πολύ βαθιά και αστραπιαία τον κόσμο.

Βασικά, είναι ευρύτερη αίσθηση: με φοβίζει το τρέχον timeline της ανθρωπότητας (που έχει στα χέρια του και το ai). Με πικραίνει πιο πολύ από ποτέ. Ο καπιταλισμός έχει γίνει ακραία βίαιος, ίσως πλέον έχει μεταλλαχθεί σε κάτι διαφορετικό, πιο σκοτεινό, με άλλο όνομα.

Ναι, δε μου αρέσει ο κόσμος του σήμερα. Πιθανώς έτσι ήταν πάντα, δηλαδή άσχημος. Ωστόσο, γνωρίζοντας και διαβάζοντας για το παρελθόν καταλαβαίνω ότι οι κτηνωδίες, το ανήθικο κέρδος που ποτέ δεν είναι αρκετό, η εκμετάλλευση κάθε είδους, συνεχίζουν περιέργως να αυξάνονται. Δεν έχουν μειωθεί παρότι εξελίχθηκαν οι επιστήμες, οι τέχνες, τα γράμματα και ο πολιτισμός.

Οπότε με αφορμή το ai και ταυτόχρονα με όσα συμβαίνουν σε όλα τα υπόλοιπα επίπεδα της ανθρώπινης πραγματικότητας, παρατηρώ ότι μου δημιουργείται μια μόνιμη αίσθηση άγχους και στρες, πως όλα τρέχουν παρά πολύ γρήγορα, χωρίς έλεγχο, χωρίς πρόβλεψη.

Ίσως είμαι προκατειλημμένη και συντηρητική. Παίζει πολύ. Αλλά κάθε μερα τα ερεθίσματα είναι ίδια, π.χ. η πλειοψηφία του χώρου της πληροφορικής έχει αποθεώσει την τν, κυριολεκτικά δε μιλούν για τίποτα άλλο. Έχω ανασφάλεια για το αν ανήκω πλέον σε αυτό τον χώρο, υπό αυτές τις συνθήκες.

Όχι πάντως γιατί βαριέμαι να κάνω catch up. Απλώς δε βρίσκω καμία ομορφιά. Μου μοιάζει σα να παραδώσαμε τα όπλα και όλα έγιναν μίζερα, μονοθεματικά, χωρίς πλάκα, ξενέρωτα. Θα ριχτούμε στο να διορθώνουμε τα μοντέλα που κάνουν λάθη, μέχρι να τα τελειοποιησουμε. Και μετά τέλος σε όσα γνωρίζαμε έως σήμερα. Μια δυστοπική ασχήμια.

(Μακάρι μια μέρα να έρθουν θετικές εξελίξεις και ισχυρά λογικά αντεπιχειρήματα που θα γκρεμίσουν το παραπάνω απαισιόδοξο ραντ και θα ελαφρύνει το πράγμα. Μπορεί και να γίνω ai ambassador με γαμάτο τίτλο στο λινκντιν. Προς το παρόν δεν είμαι σίγουρη ότι συλλογικά έχουμε συνειδητοποιήσει το πού βρισκόμαστε και το πού φαίνεται να πηγαίνει.)